Radość życia

drewniana kanapka goki

Gdyby zależało to wyłącznie od niej, wkładałaby codziennie zieloną sukienkę w biedronki.

„Coś bym zjadła” oznajmia mi otwierając lodówkę, a potem wybiera oliwki i kiszone ogórki.

Gdy ma dobry humor, podskakuje ze szczęścia i głośno woła „Cieszę się! Cieszę się!”.

Na spacerze nie idzie, a biegnie przed siebie, ciesząc się samym faktem, że biega.

Kamienie to dla niej skarby, które długo ogląda i wybiera, by potem schować w kieszeni płaszczyka.

Gdy zobaczy na twarzy innego dziecka uśmiech, od razu gotowa jest do przyjaźni.

Potrafi spędzić dwadzieścia minut wpatrując się w wywrotkę przywożącą piasek.

Zafascynowana nasadzaniem roślin nie ma oporów, by stanąć obok i zapytać co robi ogrodnik.

Gdy je coś dobrego, śpiewa sobie pod nosem.

Ma na twarzy najbardziej błogi na świecie uśmiech, gdy mówi „kolada”, jakby w tej samej chwili ją jadła.

Cały dzień cieszy się na wieczorną kąpiel ze swoimi pachnącymi mydełkami.

Jeden tulipan cieszy ją bardziej, niż najdroższa zabawka.

 

Dzieci nie martwią się o to, co pomyślą o nich inni.

Chcą robić to, co lubią.

Radość wyrażają całym sobą.

Traktują nowy dzień, jak przygodę. Dla nich liczy się tu i teraz.

 

Dzieci wiedzą lepiej od dorosłych, jak żyć.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s